Ҷойи дурустро интихоб кунед. Ангиштро танҳо дар ҷойи хуб ҳавогузар истифода баред. Дар утоқи пӯшида ё таҳхона ҳеҷ гоҳ ангишт насӯзонед, зеро ҷамъ шудани газҳои хатарнок мумкин аст.

Аз гази заҳролуд эҳтиёт шавед. Ангишт ҳангоми сӯхтан гази карбон (CO) мебарорад, ки бӯй надорад, вале бисёр хатарнок аст. Агар сардард, чарх задани сар ё дилбеҳузурӣ пайдо шавад, фавран ба ҳавои тоза бароед.

Дудбароро санҷед. Пеш аз истифода мутмаин шавед, ки дудбаро тоза аст ва роҳаш баста нест. Пас аз сӯзондан дари поинии печкаро пурра маҳкам накунед, то газ ҷамъ нашавад.

Ангиштро дуруст нигоҳ доред. Ангиштро дар ҷои хушк нигоҳ доред, аз кӯдакон дур ва наздики маводи сӯхтанӣ нагузоред.

Хокистарро эҳтиёткорона гиред. Танҳо баъд аз пурра хунук шудан хокистарро гиред, онро дар сатили металлӣ ҷойгир кунед ва наздики девор ё чӯб нагузоред.

Шабона эҳтиёт кунед. Пеш аз хоб оташро кам кунед ва дудбароро пурра кушода монед. Беҳтар аст, шабона тамоман ангишт насӯзонед.

Агар заҳролудшавӣ гумон шавад. Ҳамаро фавран ба берун бароред, тиреза ва дарҳоро кушоед ва ба 112 ё ёрии таъҷилӣ занг занед.

Қоидаи тиллоӣ. Ангишт гармӣ медиҳад, аммо бе эҳтиёт — хатар меорад.